Bij het waarnemen van smaak worden verschillende oordelen gevormd. Eén van de oordelen is de intensiteit van de smaak. Dit oordeel komt zeer snel tot stand. Een tweede oordeel is de aangenaamheid van de smaak. Dit oordeel is afhankelijk van een groot aantal factoren en mede daardoor vager en complexer, en dus langzamer. Zeer (on)aangename smaken leveren echter een sneller en duidelijker oordeel op. Ze hebben tevens een grotere invloed op de smaakbeleving dan matig (on)aangename smaken.

Zoals uit Veldhuizens onderzoek blijkt, is ook vooraf verstrekte informatie over de aangenaamheid van een smaak van invloed op de smaakbeleving. Wanneer je hoort dat een glas melk bedorven kan zijn voordat je er een slok van neemt, dan zal de vieze smaak sneller waargenomen worden.

Ook gerichte aandacht kan de waarneming beïnvloeden. Dit blijkt uit observaties dat smaakgebieden in de hersenen actief worden wanneer een proefpersoon een specifieke smaak probeert te ontdekken, zelfs in een smaakloze oplossing.

Aandacht voor smaak en informatie óver die smaak kunnen leiden tot een veranderde smaakwaarneming. Deze kennis kan in de voedingsmiddelenindustrie, maar ook door ouders en diëtisten gebruikt worden om de smaakwaarneming (bij) te sturen.

BRON: Universiteit Utrecht

Print dit artikel       Print de volledige nieuwsbrief