De mannen (zonder diabetes, BMI 26.6 ± 0.9 kg/m2 ) werden ingedeeld in twee onderzoeksgroepen. Beide groepen kregen elk twee voedingen die gelijk waren in energie, totaal koolhydraten, eiwit en vet maar verschillend in het aandeel suiker, namelijk 10 en% versus 25 en%. Gedurende zes weken kreeg de ene groep de laag-suikervoeding en de andere groep de voeding met het hoge suikergehalte. Na een onderbreking van vier weken werden de voedingen binnen de twee groepen omgedraaid en volgde opnieuw een onderzoeksperiode van zes weken. De onderzoekers keken naar de verschillen in de effecten van de beide voedingen op glucosemetabolisme (bloedglucoseprofiel), insulineproductie, insulineresistentie en op de elasticiteit van de bloedvaten.

Er werden geen significante verschillen in de effecten op genoemde metabole en fysiologische parameters geconstateerd. De onderzoekers concludeerden dat de hoge suikervoeding geen verhoogd risico betekent voor de ontwikkeling van insulineresistentie (precursor van diabetes mellitus type 2) en daarmee voor type 2 diabetes.

Hoewel de oorzaken van insuline resistentie voor de wetenschap nog niet geheel helder zijn, wordt suikerconsumptie regelmatig in verband gebracht met de ontwikkeling van obesitas en insuline resistentie. Het resultaat van dit onderzoek betekent echter geen vrijbrief om maar onbeperkt suiker te eten. Net zoals voor alles geldt: met mate. Het onderzoek werd gefinancierd door the Sugar Bureau en Suikerstichting Nederland.

Klik hier voor het persbericht

Klik hier voor de samenvatting van het artikel

BRON: Diabetes 55:3566-3572, 2006

Print dit artikel       Print de volledige nieuwsbrief