Van 12 tot 28 februari 2010 strijden de beste atleten van de wereld in Canada om de gouden medailles in tal van wintersporten. Van schaatsen tot bobsleeën, van kunstrijden tot biathlon: de ogen van sportfans over de hele wereld zijn dezer dagen gericht op Vancouver. Voor ons aanleiding om Canadese specialiteiten in de spotlights te zetten. Daarnaast brengen we, voor de sportliefhebbers, informatie over de rol van suikers bij sportprestaties.

Suiker en (top)sport

Of u nu Sven Kramer heet en de Olympische 10 kilometer schaatst, of dat u in uw vrije tijd wel eens schaatst , langlauft of skiet: sport vraagt veel energie van het lichaam. Waar haalt ons lichaam die energie precies vandaan? Welke voedingsstoffen heeft ons lichaam het hardst nodig bij het sporten? En welke rol spelen suikers daarbij?

Als u inderdaad Sven bent (of een van onze andere Olympische sporters), dan zult u dat waarschijnlijk al precies weten! Topsporters kennen tegenwoordig het belang van een juiste voeding, en laten zich begeleiden door specialisten op het gebied van voeding en sportprestaties.

Voor de rest van ons, zetten we graag wat feiten op een rijtje. Lees er hieronder meer over:

• Suikers en vetten, de energievoorraden van ons lichaam »
• Hoe belangrijk is suiker voor een duursporter? »
• Suiker, sportprestaties en sportdranken »

Canada’s trots: Maple Leaf en Maple Syrup

Het beroemde Maple Leaf, het opvallende blad in de rood-witte vlag van Canada, is een nationaal symbool van het land. Het is het blad van de Acer saccharum, de suikeresdoorn. De bladeren van deze boom verkleuren in de herfst van helder geel via oranje naar een intens rood-oranje, en ze vormen dan een lust voor het oog in de kleurenpracht van de Indian Summer. Ook is de suikeresdoorn de bron van één van Canada’s beroemdste producten: maple syrup. In Nederland kennen we dit ook onder de naam esdoornsiroop of ahornsiroop.

Suikerrijk sap
De suikeresdoorn ontleent zijn naam aan het feit dat deze boom een suikerrijk sap produceert. De techniek om die te winnen, was al bij de indianen bekend. Voor de koude wintermaanden slaat de suikeresdoorn suiker op in zijn wortels. Met de komst van warmer weer in het voorjaar, neemt het sap van de boom die suiker vanuit de wortels mee naar de bladeren.

Door een inkeping in de schors te maken en daar een emmer onder te hangen, vangt men het sap op. Als het sap gekookt wordt,verdampt er water en blijft er een zoete siroop achter. Door het koken caramelliseert de suiker, waardoor de kleur van de siroop donkerder wordt.
 
Maple sugar
De siroop kan nog verder worden ingedikt tot harde blokjes: esdoornsuiker. Dat is een lastig proces dat veel vaardigheid vereist, omdat de suiker snel kan verbranden. De indianen hadden een voorkeur voor deze suiker, die bij hen 'sinzibukwud' heette. Het was namelijk makkelijk mee te nemen en bleef lang goed. Maple sugar bestaat voor negentig procent uit sucrose; de overige tien procent bestaat uit glucose en fructose.

Geduldig werkje
De Europeanen leerden de kennis en de techniek van deze sapwinning van de indianen. Napoleon zag er destijds zelfs zoveel brood in, dat hij in Frankrijk esdoornplantages liet aanleggen. De productie viel hem echter nogal tegen, en het project werd gestaakt.

Er is dan nogal wat sap nodig om esdoornsiroop te maken. Een suikeresdoorn moet minstens veertig jaar oud zijn om er sap van te kunnen aftappen, en levert dan zo’n veertig liter sap op in een tijd van vier tot zes weken. Van die veertig liter kan één liter siroop worden gemaakt.

Beroemde lekkernij
Maple syrup is tegenwoordig een beroemd product van Canada. Tachtig procent van alle maple syrup ter wereld, wordt in Canada gemaakt. De siroop smaakt heerlijk over wafels en pannenkoeken, in havermout en bij wentelteefjes. Maple syrup en maple sugar worden ook wel gebruikt als ingrediënt voor snoep, desserts of gebak.